Θέση παράθυρο

 

Ξύπνησα στη μέση της νύχτας. Ήταν τρεις και μισή.

 

Είχα αργήσει να επιβιβαστώ.

Πετούσα στα σύννεφα, ταξίδευα.

Ρεμβαστής. Ονειροπόλος κοινώς, γράφουν οι κριτές των ονείρων

αν (δείς να) πετάς...

Είχα θέση παράθυρο.

Μ αρέσει η θέση στο παράθυρο. Πάντα την επιζητούσα. Σ εκείνη τη θέση ξεπερνάω τους φόβους μου, σηκώνω το βλέμμα πότε προς τα σύννεφα και πότε προς τα κάτω μήπως και δω λίγο υγρό μπλέ.

 

Δεν έχω αποφασίσει περισσότερο ποιό μπλέ να διαλέξω, εκείνο από τα σύννεφα ή της θάλασσας.

Λιγο πριν την προσγείωση με βρήκε η νύχτα

και με χωρίζε ένα τζάμι από τ αστέρια.

Στη διπλανή μου θέση καθόταν ο μπαμπάς μου.

Είδαμε τα αστέρια μαζί.

Εκείνος προσπαθούσε πάντα να μου εξηγεί για τα αστέρια, για την αρχή μας, για την αστρόσκονη που έχουμε λουστεί στο σώμα μας οι άνθρωποι κι εγώ κάθε φορά που μου εξηγουσε όλα αυτά τα όμορφα πράγματα να κοιτάζω μια ένα αστέρι επίμονα και μια τα μάτια του.

Τα κατάφερε.

Με έμαθε να ρεμβάζω.

Κι ας μη θυμάμαι πια καμία πληροφορία για το σύμπαν και να πρέπει να σκαλίζω παλιά ντοκιμαντέρ για να τα θυμηθώ.

Δεν με ένοιαζε τότε. Με είχε συνεπάρει.

​

Με έμαθε.

Να ονειροπολώ βλέποντας πάντα προς τα πάνω

αλλά και να μην ξεχνάω να κοιτάζω τα μάτια των ανθρώπων.

Δεν κλείνω ποτέ τα μάτια όταν βρίσκομαι σ εκείνη τη θέση.

Ξεφεύγει κάθε φορά ένα χαμόγελο αγαλλίασης.

​

Ονειροπόλος μέσα σ'  ένα όνειρο.

 

ΥΓ:

 

Για να ξέρεις.

Ημουν άτιμη και τολμηρή .

Εκείνη τη νύχτα λίγο πρίν πέσω για ύπνο.

Είδες τι σου κάνει η ζάχαρη; Ένα κλεφτό γλύκισμα;

Ημουν περίεργη να δω πως είναι τα όνειρα γλυκά.

Άκου ρεμβαστής,

Άκου ονειροπόλος.

 

....

Όντως.

Ακόμα σ εκείνη τη θέση κάθομαι.

Θέση παράθυρο χωρίς εισητήριο επιστροφής

να ρεμβάζω πότε τ' αστέρια και πότε τα μάτια των ανθρώπων.

Τελικά, δεν πήγαν άδικα τα μαθήματα αστροφυσικής του μπαμπά.

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​

​